Ο James L. (Jay) McClelland ξεκίνησε την καριέρα του στην ψυχολογία την εποχή που ο συμπεριφορισμός υποχωρούσε και η γνωστική επανάσταση κέρδιζε έδαφος. Με υπόβαθρο στη φυσιολογία των αισθήσεων, τη μάθηση ζώων και την ψυχοφυσική, άρχισε να μελετά τις επιδράσεις του περικειμένου (context) στην αντίληψη κατά τη διάρκεια της διδακτορικής του έρευνας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το 1974 εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό του UC San Diego, όπου στράφηκε στα νευρωνικά δίκτυα ως μοντέλα του νου, συνεργαζόμενος γύρω στο 1980 με τον David Rumelhart για την ανάπτυξη νευρωνικών μοντέλων αντίληψης, μνήμης και εκμάθησης γλώσσας. Μαζί, οι Rumelhart και McClelland ηγήθηκαν της ομάδας που παρήγαγε το δίτομο έργο Parallel Distributed Processing, το οποίο, με την κυκλοφορία του το 1986, συνέβαλε καθοριστικά στην αναβίωση του ενδιαφέροντος για τα νευρωνικά δίκτυα. 
Στη συνέχεια, ο McClelland ανέπτυξε - με τους Bruce McNaughton και Randy O’Reilly - τη θεωρία των συμπληρωματικών συστημάτων μάθησης (complementary learning systems theory), εμπνευσμένη από τον εγκέφαλο, και συνέβαλε στη δημιουργία του Center for the Neural Basis of Cognition, ενώ διετέλεσε καθηγητής στο Carnegie Mellon από το 1984 έως το 2006. Έκτοτε είναι καθηγητής Ψυχολογίας και ιδρυτικός διευθυντής του Center for Mind, Brain, Computation, and Technology στο Stanford. 
Το τρέχον έργο του, στο σταυροδρόμι της Τεχνητής Νοημοσύνης και της Γνωστικής Νευροεπιστήμης, επιδιώκει να αναδείξει τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι παραμένουν εξυπνότεροι από τις μηχανές. Το βιβλίο του με τον Gurav Suri, The Emergent Mind: How Intelligence Arises in People and Machines, θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2025.

Η Julia Strand είναι Καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Carleton College, ΗΠΑ. Η έρευνά της επικεντρώνεται στο πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την ομιλία, στις γνωστικές απαιτήσεις που αυτό συνεπάγεται, καθώς και στα ακουστικά και οπτικά σήματα που βοηθούν τους ακροατές στην κατανόηση της ομιλίας σε περιβάλλοντα με θόρυβο. Εκτός από το εμπειρικό της έργο, γράφει επίσης για την ανοιχτή επιστήμη, τη μετα-επιστήμη, τη μέτρηση και τη διαφάνεια στην ερευνητική διαδικασία.

Ο Axel Cleeremans είναι Διευθυντής Έρευνας στο Fonds de la Recherche Scientifique του Βελγίου (F.R.S.-FNRS) και Καθηγητής Γνωστικής Ψυχολογίας στο Université Libre de Bruxelles, όπου διευθύνει την ερευνητική ομάδα Consciousness, Cognition and Computation (CO3) και το Center for Research in Cognition & Neurosciences. Η έρευνά του επικεντρώνεται στις διαφορές μεταξύ επεξεργασίας πληροφοριών με ή χωρίς συνείδηση, κυρίως στους τομείς της μάθησης και της μνήμης, καθώς και σε πιο πρόσφατα πεδία όπως η αντίληψη, η κοινωνική γνώση, η λήψη αποφάσεων και ο γνωστικός έλεγχος. Διετέλεσε πρόεδρος της European Society for Cognitive Psychology και είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Association for the Scientific Study of Consciousness. Είναι μέλος της Royal Academy of Belgium και Editor-in-Chief του επιστημονικού περιοδικού Frontiers in Psychology. Το 2015 τιμήθηκε με το βραβείο Ernest-John Solvay για τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες.

Η Zoe Kourtzi είναι Καθηγήτρια Πειραματικής Ψυχολογίας και Υπολογιστικής Γνωσιακής Νευροεπιστήμης στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Cambridge. H πειραματική της έρευνα στοχεύει στην κατανόηση του ρόλου της δια βίου μάθησης και της ευπλαστότητας του εγκεφάλου στη δυνατότητα των ανθρώπων, σε όλες τις ηλικίες, να μετατρέπουν τις αισθητηριακές εμπειρίες σε προσαρμοστικές συμπεριφορές. Η υπολογιστική της έρευνα αποσκοπεί στην ανάπτυξη προγνωστικών μοντέλων, καθοδηγούμενων από την τεχνητή νοημοσύνη (AI), για την υγεία του εγκεφάλου και την ψυχική υγεία. Η δουλειά της έχει αντίκτυπο στην έγκαιρη διάγνωση και στον σχεδιασμό εξατομικευμένων παρεμβάσεων για την υγεία του εγκεφάλου και την ψυχική υγεία.
Η Zoe ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές της σπουδές στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, έλαβε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο Rutgers και υπήρξε μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο MIT και στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Διετέλεσε Κύρια Ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Βιολογικής Κυβερνητικής Max Planck και στη συνέχεια Καθηγήτρια Απεικόνισης Εγκεφάλου στο Πανεπιστήμιο του Birmingham. Το 2013 μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, όπου είναι υπότροφος Angharad Dodds John στο Downing College. Είναι επίσης Industry Fellow της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society), Responsible AI Fellow, Πανεπιστημιακή Συντονίστρια του Cambridge στο Alan Turing Institute, συν-διευθύντρια του Κέντρου για Data Driven Discovery του Cambridge και Επικεφαλής του BrainHealthx Hub.